بدون ویروس کش ویروس کشی کنید :

با این ترفند آنتی ویروس ماهری بشوید !!!
خیلی اوقات پیش می آید که کامپیوتر شما دچار ویروسی می شود که امکان اسکن و تشخیص آن توسط آنتی ویروس وجود ندارد و یا آنکه ویروس با تشخیص نصب بودن آنتی ویروس بروی سیستمتان عملکرد آن را دچار اختلال می کند و مانع از این می شود که شما بتوانید از آنتی ویروس خود برای اسکن کامپیوتر استفاده کنید. در این شرایط چه باید کرد؟ آیا راهی وجود دارد که بتوان در این شرایط کامپیوتر را خودمان اسکن کنیم و مشکل به وجود آمده در آنتی ویروس را برطرف کرد؟ پاسخ تمامی این سوالات مثبت است! در این ترفند قصد داریم به معرفی روشی ابتکاری و در عین حال کاربردی بپردازیم که با استفاده از آن میتوانید کامپیوتر خود را شخصأ اسکن کنید و ویروس موجود را پاک کنید ، بدون بهره گیری از هیچ نوع آنتی ویروسی!
ولین قدم برای اسکن کردن کامپیوترتان نمایش فایل های مخفی در کامپیوتر می باشد.
برای انجام این کار : ابتدا با مراجعه به My Computer بروی منوی Tools کایک کنید و از منوی حاصل بروی عبارت Folder Options کلیک کنید. سپس بروی برگه View کلیک کنید و در این برگه تیک کنار عبارت های Show Hidden Files and Folders را فعال کنید و تیک کنار عبارت Hide Extensions For Known File Types را بردارید و بروی عبارت OK کلیک نمایید.
اینک از طریق مسیر C:/Windows/system32 به پوشه System32 مراجعه کنید. پس از ورود به پوشه system32 بروی منوی View کلیک کنید و از منوی حاصل عبارت Details را انتخاب کنید.
حال در پوشه system32 بروی جدا کننده Date Modified کلیک کنید و آنرا به سمت راست بکشید به طوری که تاریخ تمامی فایل ها یه طور کامل نمایش داده شود.
فایل های نمایش داده شده در پوشه system32 فایل های سیستمی مربوط به ویندوز می باشد که اکثرا با پسوند dll می باشد و این بخش معمولا مورد هدف ویروس ها و Spyware قرار می گیرد و خود را در بین این فایل ها مخفی می کنند.
اگر دقت کنید متوجه خواهید شد که اکثر این فایلهای قرار گرفته در این بخش دارای یک زمان مشخص می باشد و این زمانها (مثلا 8/10/2004) معرف این می باشد که مایکروسافت در این تاریج برنامه مربوط به فایل مورد نظر را به پایان رسانیده است و در واقع این زمان ها هیچ ربطی به زمان نصب ویندوز ندارد. حال اگر ویروس و یا spyware به این بخش حمله کند زمان آن با زمان فایل های سیستمی موجود در پوشه system32 مطابق ندارد و زمانی جدید تر از زمان مربوط به فایلهای سیستمی ویندوز خواهد بود و به راحتی از طریق مشاهده زمان های قرار گرفته در Date Modified قابل تشخیص می باشد. البته نکته بسیار مهم که باید توجه شود این است که نصب یک سخت افزار جدید و یا یک نرم افزار خاص می تواند فایلی را در این بخش کپی کند که زمان آن با زمان فایل های سیستم مطابق ندارد.
پس برای اینکه فایلی را در این بخش به اشتباه پاک نکنید روشی را مطرح میکنیم که این اشتباه رخ ندهد:
اگر میان فایل های واقع در پوشه system32 به فایلی برخورد کردیدکه تاریخ آن با تاریخ فایل های سیستمی ویندوز مطابقت نداردبروی این فایل کلیک راست کنید و گزینه Properties را انتخاب نمایید. سپس در پنجره Properties بروی برگه Version کلیک کنید و در این برگه نام کمپانی و ورژن فایل مورد نظر را مطالعه کنید.
اگر اطلاعات این فایل شامل نام کمپانی و خیلی اطلاعات دیگر برایتان آشنا نبود نام فایل مورد نظر را در موتور جستجو گر گوگل تایپ کنید و اگر در نتایج جستجو به این اشاره شده بود که این فایل ویروس است حتما آن را پاک کنید ولی اگر در نتایج جستجو به آلوده بودن این فایل اشاره نشده بود این فایل به واسطه یک سخت افزار و یا نرم افزاری به وجود آمده است.




طبقه بندی: کامپیوتر، 

پیشگیری از ورود ویروس به سیستم:

1- بعد از اتصال آن به كامپیوتر، اگر پنجره اتوران ظاهر شد، گزینه Open folder to view files را انتخاب كنید.
در غیر این صورت در پنجره My Computer روی گزینه Folders در بالای صفحه كلیك كرده و از پنجره باز شده در سمت چپ، وارد درایو مورد نظر شوید.
2- در پوشه باز شده به قسمت Tools رفته و گزینه Folder Options را انتخاب کنید.
3- در تب View گزینه Show hidden files and folders را علامت بزنید و تیک جلوی گزینه Hide protected operating system files را بردارید و OK را بزنید.
4- درون پوشه به دنبال فایلی به نام Autorun.inf بگردید.
اگر این فایل وجود نداشت یعنی کارت حافظه دارای این نوع ویروس نیست و تنظیمات Folder Options را به حالت اولیه برگردانید.
5- اگر این فایل را پیدا کردید، آنرا باز کنید و به دنبال نوشته ای با عنوان "open=Setup.exe" بگردید.
(البته کلمه Setup.exe در اینجا بعنوان نمونه نوشته شده است. به جای کلمه Setup.exe نام فایل ویروسی نوشته شده است.)
6- فایلی را که در اینجا نام آن نوشته شده است، از درون درایو پیدا کرده و آنرا حذف کنید.
البته ممکن است این یک کارت اتوران عادی باشد (به احتمال 5%) و آن فایل ویروس نباشد. ولی در صورتی که صد در صد از ویروسی نبودن فایل مطمئن بودید آنرا حذف نکنید.
7- خب حالا که فایل ویروسی را پاک کردید، عامل اجرای ویروس را نیز پاک کنید. یعنی فایل Autorun.inf
8- سپس تنظیمات Folder Options را به حالت اولیه برگردانید و از سلامت کارت حافظه اطمینان داشته باشید.
اگر بعد از پاك كردن این فایلها، دوباره بعد از وارد شدن به آن درایو، همان فایلها را مشاهده كردید، كامپیوتر شما ویروسی است و باید ویندوز آن را تعویض كنید.
در كامپیوترهای آلوده به ویروس، هر كارت جانبی كه به آن وصل كنید، ویروس درون آن كپی میشود و به كامپیوترهای دیگر انتقال پیدا میكند.
پس در كامپیوترهای آلوده، تا زمانی كه كامپیوتر آلوده است، از اتصال هر كارت حافظه به آن خودداری كنید.

نشانه های وجود ویروس:
اگر سیستم شما یكی از نشانه های زیر را داشت، ویروسی است.
1- وقتی روی یك درایو كلیك میكنید، پوشه جداگانه ای باز میشوند.
2- گزینه Folder Options در منوی Tools وجود ندارد.
3- بعد از تیك زدن گزینه نمایش فایلهای مخفی در قسمت Folder Options، فایلهای مخفی نمایش داده نمیشود و بغد از برگشت به صفحه تنظیمات، تنظیمات اعمال نشده است.
4- در صورتی كه در نوار آدرس این متن را تایپ كنید و یك فایل متنی باز شود: C:\autorun.inf
5- در هنگام شروع ویندوز، پیغامی مبنی بر اجرا نشدن یك یا چند فایل مشاهده كردید كه این فایلها مربوط به آنتی ویروس میباشد.

از بین بردن ویروس:
ابتدا باید یك ویندوز جدید نصب كنید. دقت كنید كه پس از نصب ویندوز به هیچ عنوان وارد درایو ها نشوید مگر به ای روش كه در اینجا گفته میشود:
1- پنجره My Computer رو باز كنید.
2- از منوی Tools گزینه Folder Options را بزنید.
3- به قسمت View بروید.
4- گزینه Show hidden files and folders را فعال كنید.
5- گزینه Hide protected operating system files (Recommended) را غیر فعال كنید.
6- Ok را زده و به صفحه My Computer برگردید.
7- گزینه Folders را از نوار ابزار انتخاب كنید.
8- در پنجره سمت چپ كه باز میشود، روی درایو C كلیك كرده و وارد شوید.
اگر درون این درایو فایلی به نام autorun.inf دیدید، یعنی كه یك جای كار اشتباه كردید و ویروس وارد سیستم شده.
چون این درایو هنگام نصب ویندوز فرمت شده و نباید ویروس درون آن باشد.
9- حالا درایو D را از همان قسمت سمت چپ انتخاب كنید.
10- داخل درایو دنبال فایلی به نام autorun.inf بگردید. آن را باز كنید. (با notepad باز میشود.)
11- داخل آن نام یك فایل اجرایی را نوشته (مثلا setup.exe).
12- فایلی كه نام آن نوشته شده است، درون درایو موجود است. آن فایل اجرایی و این فایل autorun.inf را پاك كنید.
13- برای درایوهای دیگر نیز همین كار را انجام دهید.
14- تنظیمات Folder Options را به حالت اولیه باز گردانید.
15- سیستم را Restart كنید.




طبقه بندی: کامپیوتر، 

تفاوت http با https در امنیت اطلاعات :

HTTPمخفف شده HyperText Transport Protocol است كه به زبان ساده یك پروتكل (یك زبان) جهت رد و بدل اطلاعات میان سرور و كاربر است. لغت S است كه تفاوت میان HTTP و HTTPS را ایجاد مى كند.لغت S مخفف كلمه Secure به معنى امن است. در موقع ورود به وب سایت ها، به طور معمول عبارت //:http در جلوى آدرس سایت ظاهر مى شود. این بدین معناست كه شما در حال بررسى سایت با استفاده از زبان معمول غیر امن هستید.
به زبان دیگر یعنى ممكن است شخص سومى (در اینجا شخص هر چیزى معنى مى دهد، مانند برنامه كامپیوترى ، هكر و...) در حال ثبت اطلاعات ارسال رد و بدل شده شما با وب سایتى كه در آن حضور دارید، باشد. در صورت پر كردن فرمى در وب سایت، شخصى ممكن است به اطلاعات وارد شده بوسیله شما دسترسى پیدا كند. به این دلیل است كه هرگز نباید اطلاعات كارت هاى اعتبارى اینترنتى خود را از پروتكل //:http در سایت وارد كنید. اما در صورت شروع شدن نام وب سایت با //:https، این بدین معناست كه كامپیوتر شما در حال رد و بدل كردن اطلاعات با سایت با زبانى است كه شخص دیگرى قادر به استفاده از آن نیست. در اینجا چند نكته قابل تامل است:

۱) در //:https اطلاعات ابتدا به كد تبدیل شده و به سرور ارسال مى گردد. سپس این كد در سرور رمز گشایى شده و به زبان قابل فهم بر مى گردد. این كار مقدارى زمان بر بوده و بنابراین سرعت //:https از سرعت //:http كمتر است.

۲) تعداد از شركت هاى امنیتى مانند Verisign و Goddady این سرویس را ارائه مى دهند كه جهت تبدیل اطلاعات سرورى كه شما به آن متصل شده اید به این سرور ها مراجعه مى كند.

۳) بعد از وارد شدن با پروتكل //:https، اطلاعاتى در رابطه با امنیت اعمال شده در سایت و گروه ارائه دهنده این امنیت نمایش داده مى شود. این اطلاعات معمولا (در اكثر مرورگر ها) بصورت قفلى در پایین صفحه موجود بوده و بعد از كلیك بر روى آن این اطلاعات را مشاهده خواهید كرد.

۴) در هنگام ورود به این سایت ها حتماً به اطلاعات امنیتى توجه كنید. ممكن است امنیت در كار نبوده و همه اینها با برنامه نویسى ساده اى براى شما نمایش داده شود.

۵) جهت داشتن //:https هزینه اى ماهانه باید پرداخت گردد كه بر اساس سرعت آن (۲۵۶kb یا ۵۱۲kb ) متفاوت است. هر چه سرعت بیشتر، صاحب سرور باید هزینه بیشترى پرداخت كند.

۶) پروتكل //:https معمولاً براى بانك ها، ایجاد حساب كاربرى و ورود كاربرى به پورتال ها - سرویس دهنده ها پیغام الكترونیكى ،.. خرید اینترنتى و فروشگاه هاى اینترنتى، ورود به صفحات با اطلاعات سرى و مهم و غیره استفاده مى شود.

۷) سود اصلى HTTPS جلوگیرى از Sniff كردن اطلاعات هست. یعنى براى مقابله با دزدهاى اطلاعاتى كه در مسیر قرار مى گیرند. (به طور مثال شما هر اطلاعاتى را كه در حالت عادى از HTTP انتقال بدهید یك سازمان واسطه قادر است چه با مجوز و یا بدون مجوز از اطلاعات استفاده كند.)

۸) سرور میزبان باید یك Public Key ثبت كند كه هزینه اى هم نخواهد داشت.
اما اثبات اینكه آیا خود میزبان كسى كه ادعا مى كند، هزینه بر است.
این كار بوسیله Verisign و غیره انجام مى شود. بدین معنى كه با پرداخت هزینه به این سرویس دهنده، كاربران مطمئن مى شوند كه سرور همان فردى یا سازمانى است كه خواهان وارد كردن اطلاعات خود هستند. پس اكنون به اهمیت موضوع كاملاً پى برده اید؟
در صورت نیاز به وارد كردن اطلاعات مهم مانند اطلاعات كارت هاى اعتبارى، ابتدا به ابتداى آدرس اینترنتى صفحه توجه كرده و در صورت شروع شدن با https آنها را وارد كنید. در غیر اینصورت هیچگونه تضمینى وجودندارد!





طبقه بندی: شبکه و اینترنت،